چرا تسبیحات فاطمه زهرا(س) از هزار رکعت نماز برتر است
آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی در کتاب «حلقه وصل رسالت و امامت» با استناد به میراث روایی، از سّر پنهان نام مبارک «مبارکه» و فضیلت تسبیحات حضرت زهرا(س) بر هزار رکعت نماز سخن می‌گوید؛ تحلیلی فقه‌الحدیثی که ضمن تبیین پیوند میان حقیقت صلات و مقام عندیت صدیقه کبری، تأکید می‌کند.
سرویس اندیشه و معارف ایکنا برای درک هرچه عمیق‌تر معرفت دینی در ایام فاطمیه، برآن است تا در چند شماره با عنوان «سوگ آگاه» فقرات و بخش‌های برگزیده‌ای از این جلسات معنوی که در کتاب تجمیع شده است را با مخاطبان خود در میان بگذارد؛ شماره سوم این مجموعه، روایتگر گزیده‌ای از معارف بلندی از «مجلس شانزدهم» این اثر از صفحات 233 تا 238 است که به بیان نام مبارکه حضرت زهرا(س) و سّر تسبیحات حضرت اشاره دارد.
مقام عندیت نام او
شیخ‌المحدثین، صدوق در کتاب‌های خصال، امالی و عیون اخبار الرضا روایتی نقل کرده است که برای اهل فقه‌الحدیث، طلیعه‌ای بس روشن در ادراک گوشه‌ای از عظمت صدیقه کبری(س) است. در این حدیث شریف آمده است: «لِفَاطِمَةَ تِسْعَةُ أَسْمَاءٍ عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ- فَاطِمَةُ وَ اَلصِّدِّيقَةُ وَ اَلْمُبَارَكَةُ وَ اَلطَّاهِرَةُ وَ اَلزَّكِيَّةُ وَ اَلرَّضِيَّةُ وَ اَلْمَرْضِيَّةُ وَ اَلْمُحَدَّثَةُ وَ اَلزَّهْرَاءُ قَالَ وَ سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ لِأَنَّهَا فُطِمَتْ مِنَ اَلشَّرِّ وَ لَوْ لاَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَمَا كَانَ لَهَا كُفْوٌ فِي اَلْأَرْض»
همین یک تعبیر کافی است؛ «مقام عندیت» که مقامی فراتر از آن در قوس صعود قابل تصور نیست: «فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ». این مقام، جایگاه و افق نام‌های حضرت زهراست. اگر اسماء آن بانو در مقام عندیت است و اسم نیز علامت و نشانه مسمّاست، رابطه میان این اسم و مسمّا از جانب پروردگار حکیم و خبیر تعیین و تنزیل یافته است.
از میان آن نام‌ها، اولی «فاطمه»، دومی «صدیقه» و سومی «مبارکه» است. در این مجال، تنها به بررسی اسم شریف «مبارکه» و آن هم از یک جهت از ده جهت آن می‌پردازیم.
وظیفه امروز همه شما این است که تا حد وسع، این حقایق را با دقایق علمی بفهمید و سپس برای عموم مردم تبیین کنید تا درک کنند که ایام فاطمیه آغاز شده است و به جمادی‌الثانی ختم می‌شود. مناقب و فضایل صدیقه طاهره باید چنان نشر یابد که در سرتاسر جهان غوغایی به پا شود؛ تا مرهمی بر قلب مجروح خاتم‌الانبیاء (ص) و تسلایی برای خاطر آخرین فرزند معصومش حضرت بقیة‌الله الأعظم(عج) باشد؛ همو که باید روزی کنار قبر مطهر و مخفی فاطمه(س)بیاید، مزار بی‌نشان را به عالمنشان دهد و بر همگان روشن کند که چه بر سر ریحانه رسول‌الله گذشت.
«مبارکه» نامی است که خداوند متعال برای فاطمه(س) برگزید. بهت‌آور اینجاست که ذات اقدس الهی حتی در بشارت بعثت پیامبر خاتم به حضرت عیسی‌بن‌مریم (ع)، دختر پیامبر را با همین وصف و اسم معرفی فرمود: آنگاه که خطاب آمد تو مبعوث شدی تا به نبوت «احمد» بشارت دهی و نسل او از «مبارکه» جاری و پاینده است. این حقیقت نشان می‌دهد که پیش از هبوط انسان و بعثت انبیاء، این اسم در مقام «عندالله» متعین و مقدر بوده است.
جلوه این برکتی که خداوند در اسم «مبارکه» جمع کرده، هنگامی دانسته می‌شود که ابتدا حقیقت نماز روشن شود، سپس جایگاه نمازگزار و در نهایت ربط میان آن دو آشکار گردد. به تعبیر روایت شریف: «لَا يَكُونُ الرَّجُلُ مِنْكُمْ فَقِيهاً حَتَّى يَعْرِفَ مَعَارِيضَ كَلَامِنَا وَدَقَائِقَهُ وَرَقَائِقَهُ»
افضل اعمال در کلام معصوم
معاویة‌بن‌وهب که از فقها و ارکان علم رجال و از اصحاب خاص است از امام صادق(ع) درباره افضل و محبوب‌ترین اعمال پرسید: «مَا أَفْضَلُ مَا يَتَقَرَّبُ بِهِ الْعِبَادُ إِلَى رَبِّهِمْ وَأَحَبُّ ذَلِكَ إِلَى اللهِ؟»
این حدیث از حیث سند در بالاترین مرتبه «صحیح اعلایی» قرار دارد و علاوه بر آن، مشایخ ثلاث (کلینی در کافی، شیخ طوسی در تهذیب و صدوق در فقیه) آن را روایت کرده‌اند. سائل، فقیه و خبره در دین است و مورد پرسش، افضل اعمال برای «تمام بندگان» بدون استثناست؛ چراکه کلمه «العباد» جمع مُحلّی به «الف و لام» بوده و دلالت بر عموم و استغراق دارد.
پاسخ امام شگفت‌انگیز است: فرمود پس از معرفت‌الله، چیزی برتر از این نماز نمی‌شناسم؛ نمازی که منهاج انبیاء و معراج مؤمنین است و بنده به واسطه آن به درجات اولیاء واصل می‌شود.
حال بیندیشید که اگر اقامه‌کننده این نماز، خود امام معصوم و رئیس مذهب، جعفر بن محمد الصادق (ع) باشد، آن نماز در چه افق و معراجی شکل می‌گیرد؟ امامی که درباره نمازش فرمود در سوره مبارکه حمد، آیه شریفه «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» را آن‌قدر تکرار کردم تا اینکه آن را مستقیماً از گوینده‌اش (حق‌تعالی) شنیدم.
تسبیحات فاطمه زهرا؛ برتر از هزار رکعت نماز
فاتحة‌الکتاب همان سوره‌ای است که خاتم‌الانبیاء (ص) فرمود: پروردگار با انزال گنج عرش بر من منت نهاد و آن گنج، فاتحة‌الکتاب بود؛ سوره‌ای که هم‌سنگ تمام قرآن دانسته شده است.
حال دقت کنید: اگر کسی هزار رکعت نماز به جای آورد که در هر رکعت آن، علاوه بر سوره حمد، سوره مبارکه توحید که طبق نص صریح، ثلث قرآن است قرائت شود، در چنین نمازی بیش از ۳۳۳ ختم قرآن تحقق می‌یابد؛ نمازی که با رکوع و سجودهای کامل همراه است.
اما روایات معتبره می‌فرمایند: فضیلت و ثواب تسبیحات فاطمه زهرا(س) پس از هر نماز واجب، از هزار رکعت نماز برتر است.
این برکت از کجا سرچشمه گرفته است؟ عقل و فهم بشر در اینجا حیران و مبهوت می‌ماند! این چه مرتبه، قرب و منزلتی نزد پروردگار است که حق‌تعالی هدیه‌ای با نام «تسبیح فاطمه» نازل می‌کند و در این گوهر نوری چنان برکتی به ودیعه می‌نهد که امام صادق (ع) تسبیحات جدّه‌اش را بر هزار رکعت نماز خویش مقدم می‌دارد؟!
این چه مقامی است؟! دریغا که فاطمه زهرا (س) شناخته نشد؛ او قدرش مجهول بود، قبرش مجهول ماند و غریبانه از این جهان رخت بربست.
انتهای پیام
