علائم و نشانه‌های ظهور به روایت امام صادق(ع)
کد خبر: 3594934
تاریخ انتشار : ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۰

علائم و نشانه‌های ظهور به روایت امام صادق(ع)

گروه معارف: علائم ظهور به دو دسته حتمی و غیر حتمی تقسیم شده است چنان‌چه فضیل بن یسار از امام محمدباقر(ع) روایت کرده که فرموده: «نشانه‌های ظهور دو دسته است: یکی نشانه‌های غیرحتمی و دیگری نشانه‌های حتمی، خروج سفیانی از نشانه‌های حتمی است که راهی جز آن نیست».

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، وقت ظهور امام مهدی(عج) برای هیچ‌کس جز خداوند متعال معلوم نیست و کسانی‎که وقت ظهور را تعیین نمایند، دروغگو شمرده شده‌اند ولی علائم و نشانه‌های بسیاری برای ظهور آن حضرت در کتاب‌های حدیث ثبت شده است.
علائم ظهور به دو دسته حتمی و غیر حتمی تقسیم شده است چنان‌چه فضیل بن یسار از امام محمدباقر(ع) روایت کرده که فرموده: «نشانه‌های ظهور دو دسته است: یکی نشانه‌های غیرحتمی و دیگری نشانه‌های حتمی، خروج سفیانی از نشانه‌های حتمی است که راهی جز آن نیست».
منظور از علائم حتمی آن است که به هیچ قید و ظرطی مشروط نیست و قبل از ظهور باید واقع شود و مقصود از علائم غیر حتمی آن است که اگر شرط تحقق یابد مشروط نیز محقق می‎شود و اگر شرط مفقود شود مشروط نیز تحقق نمی‎یابد و لذا مسلم است علائمی که در مورد بودن آن‌ها نصی نداشته باشیم، احتمال رخ دادن آن‌ها وجود دارد.
و اما علائم غیر حتمی بسیارند کمااینکه در روایتی از امام صادق(ع) چنان روی علائم و مفاسد انگشت گذارده شده که گویی این پیشگویی، مربوط به 13 یا 14 قرن پیش نیست، بلکه مربوط به همین قرن است و امروز که بسیاری از آن‌ها را با چشم خود می‎بینیم قبول می‎کنیم که به‌راستی معجزه‌آساست.
اما صادق(ع) به یکی از یاران خود فرمود: «هرگاه دیدی که: حق بمیرد و طرفدارانش نابود شوند، ظلم و ستم فراگیر شده است، قرآن فرسوده و بدعت‌هایی از روی هوا و هوس، در مفاهیم آن آماده است، دین خدا(عملاً) توخالی شده، همانند ظرفی که آن‌را واژگون سازد!، طرفداران و اهل باطل براهل حق پیشی گرفته‌اند، کارهای بد آشکار شده و از آن نهی نمی‎شود و بدکاران بازخواست نمی‎شوند، مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا کنند، افراد(به ظاهر) با ایمان سکوت کرده و سخن‌شان را نمی‎پذیرند، شخص بدکار دروغ گوید و کسی دروغ و نسبت ناروای او را رد نمی‎کنند، بچه‌ها، به بزرگان احترام نمی‎گذارند، قطع پیوند خویشاوندی شود، بدکار را ستایش کنند و او شاد شود و سخن بدش به او برنگردد، نوجوانان پسر، همان کنند که زنان می‎کنند، زنان به زنان اکتفا نمایند، انسان‌ها اموال خود را در غیر اطاعت خدا مصرف می‌کنند و کسی مانع نمی‎شود، افراد با دیدن کار و تلاش مؤمن به خدا پناه می‎برند، مداحی دروغین از اشخاص، زیاد شود، همسایه همسایه خود را اذیت می‌کند و از آن جلوگیری نمی‎شود، کافر به‌خاطر سختی مؤمن، شاد است، شراب را آشکارا می‌آشامند و برای نوشیدن آن کنار هم می‎نشینند و از خداوند متعال نمی‎ترسند، کسی‌که امر به معروف می‎کند خوار و ذلیل است، آدم بدکار در آن‌چه آن‌را خداوند دوست ندارد، نیرومند و مورد ستایش است، اهل قرآن و دوستان آن‌ها خوارند، راه نیک بسته و راه بد باز است، خانه کعبه تعطیل شده و به تعطیلی آن دستور داده می‎شود، انسان به زبان می‎گوید ولی عمل نمی‎کند، مؤمن خوار و ذلیل شمرده شود، بدعت و زنا آشکار شود، حلال، حرام شود و حرام، حلال گردد، وقت اول نمازها را سبک بشمارند، دین براساس میل شخصی معنی می‎شود و کتب خدا و احکام آن تعطیل گردد، جرات بر گناه آشکار شود و دیگر کسی برای آن منتظر تاریکی شب نگردد، مؤمن نتواند نهی از منکر کند مگر در قلبش، سردمداران به کافر نزدیک شوند و از نیکوکاران دور شوند، والیان در قضاوت رشوه بگیرند، پست‌های مهم والیان براساس مزایده است نه براساس شایستگی، مردم را از روی تهمت و یا سوءظن بکشند، مرد به‌خاطر همبستری با همسران خود مورد سرزنش  قرار گیرد، زن بر شوهر خود مسلط شود و کارهایی که مورد خشنودی شوهر نیست انجام می‎دهد و به شوهرش خرجی می‎دهد، سوگندهای دروغ به خدا بسیار گردد، آشکارا قماربازی می‎شود، مشروبات الکلی به‌طور آشکار بدون مانع خرید و فروش می‎شود، مردم محترم توسط کسی‌که مردم از سلطنتش ترس دارند، خوار شوند، نزدیک‌ترین مردم به فرمانداران آنانی هستند که به ناسزاگویی به‌ ما خانواده عصمت(ع) ستایش شوند، هر کس ما را دوست دارد او را دروغگو خوانده و گواهی‎اش را قبول نمی‎کنند، در گفتن سخن باطل و دروغ با همدیگر رقابت می‎کنند.
و هرگاه دیدی که شنیدن سخن حق بر مردم سنگین است ولی شنیدن باطل برایشان آسان است، همسایه از ترس زیان به همسایه احترام می‎کند، حدود الهی تعطیل شود و طبق هوی و هوس عمل شود، مسجدها طلاکاری(زینت) داده شود، راستگویان مردم نزد آن‌ها مفتریان دروغگو است، بدکاری آشکار شده و برای سخن‌چینی کوشش می‎شود، ستم و تجاوز شایع شده است، غیبت، سخن خوش آن‌ها شود و بعضی بعضی دیگر را به آن بشارت کنند، حج و جهاد برای خدا نیست، سلطان به‌خاطر کافر، شخص مؤمن را خوار کند، خرابی بیشتر از آبادی است، معاش انسان از کم‌فروشی به دست می‎آید، خونریزی آسان گردد، مرد به‌خاطر دنیایش ریاست می‎کند، نماز را سبک شمارند.
و دیدی که انسان ثروت زیادی جمع کرده، ولی از آغاز آن تا آخر، زکاتش را نداده است، قبر مردها را بشکافند تا آن‌ها را اذیت کنند، هرج و مرج بسیار است، مرد روز خود را با مستی به شب می‎رساند و شب خود را نیز به همین منوال به صبح برساند و هیچ اهمیتی به برنامه مردم ندهد، با حیوانات آمیزش می‎شود، مرد به مسجد(محل نماز) می‌رود وقتی برمی‌گردد لباس در بدن ندارد(لباسش را دزدیده‌اند)، دل‌های مردم سخت و دیده‌گانشان خشک و یاد خدا برایشان گران است، بر سر کسب‎های حرام آشکار رقابت کنند، نمازخوان برای خودنمایی نماز می‎خواند، فقیه برای دین خدا فقه نمی‎آموزد و طالب حرام ستایش و احترام می‌شود، مردم در اطراف قدرتمندانند، طالب حلال، مذمت و سرزنش می‎شود و طالب حرام، ستایش و احترام می‎گردد، در مکه و مدینه کارهایی می‎کنند که خدا دوست ندارد و کسی از آن جلوگیری نمی‎کند و هیچ‌کس بین آن‌ها و کارهای بدشان مانع نمی‎شود، آلات موسیقی و لهو در مکه و مدینه آشکار گردد، مرد سخن می‎گوید و امر به معروف و نهی از منکر کند، ولی دیگران او را از این‌کار برحذر می‎دارند، مردم به همدیگر نگاه می‎کنند و از مردم بدکار پیروی نمایند، راه نیک خالی و راه رونده ندارد، مرده را مسخره کنند و کسی برای او اندوهگین نشود، سال به سال بدعت و بدی‎ها بیشتر شود، مردم جز از سرمایه‌داران پیروی نکنند، به فقیر چیزی را دهند که برایش بخندند، ولی در راه غیر خدا ترحم است، علائم آسمانی آشکار شود و کسی از آن نگران نشود، مردم مانند حیوانات در انظار عمل جنسی به‌جا می‎آورند و کسی از ترس مردم از آن جلوگیری نمی‌کند، انسان در راه غیر خدا بسیار خرج کند ولی در راه خدا از اندک هم مضایقه دارد، عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هیچ احترامی برای آن‌ها قائل نیستند بلکه نزد فرزند از همه بدترند.
و دیدی که زن‌ها بر مسند حکومت بنشینند و هیچ کاری جز خواسته آن‌ها پیش نرود، پسر به پدرش نسبت دروغ بدهد و پدر و مادرش را نفرین کند و از مرگ‌شان شاد شود، اگر روزی بر مردی بگذرد، ولی او در آن روز گناه بزرگی مانند بدکاری، کم‌فروشی و زشتی انجام نداده ناراحت است، قدرتمندان غذای عمومی مردم را احتکار کنند، اموال حق خویشان پیامبر(ص) خمس در راه باطل تقسیم گردد و با آن قماربازی و شراب‌خواری شود، به‌وسیله شراب بیمار را مداوا و برای بهبودی آن‌را تجویز کنند، در امر به معروف و نهی از منکر و ترک دین بی‎تفاوت و یکسانند، سر و صدای منافقان برپا، اما صدای حق‌طلبان خاموش است، برای اذان و نماز مزد می‎گیرند، مسجدها پُر است از کسانی‎که از خدا نترسند و غیبت هم می‎نمایند.
و دیدی که خورندگان اموال یتیمان ستوده شوند، قاضیان برخلاف دستور خداوند قضاوت کنند، استانداران از روی طمع، خائنان را امین خود قرار دهند، فرمانروایان، میراث مستضعفان را در اختیار بدکاران از خدا بی‎خبر قرار دهند، بر روی منبرها از پرهیزکاری سخن می‎گویند، ولی گویندگان آن پرهیزکار نیستند، صدقه را با وساطت دیگران، بدون رضای خداوند و به‌خاطر درخواست مردم بدهند، هم و همت و هدف مردم شکم و شهوت‌شان است، دنیا به آن‌ها روی کرده است و دیدی که نشانه‌های برجسته حق ویران شده است؛ در این وقت خود را حفظ کن و از خدا بخواه که زا خطرات گناه نجاتت بدهد».(بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 52، ص 260 ـ 256)
این بود روایت امام صادق(ع) که به ذکر گوشه‌ای از مفاسد جهان در استانه قیام و انقلاب بزرگ حضرت مهدی(عج) فراگیر خواهد شد.
و اما علائم حتمی‌الوقوع ظهور با استفاده از روایات معصومین(ع) بدین ترتیب است: «یمانی، سفیانی، صیحه‌ی آسمانی، قتل نفس زکیه و فرو رفتن در بیابان»(کمال‌الدین و تمام‌النعمه، شیخ صدوق، ص 650) و اضافه فرمود: «و نیز وحشتی در ماه رمضان است که خفته را بیدار کند و شخص بیدار را به وحشت انداخته و دوشیزگان پرده‌نشین را از پشت پرده بیرون می‎آورد».(غیبت نعمانی، با ترجمه غفاری، باب 14، ص 365)
و امیرالمؤمنین علی(ع) از رسول خدا روایت نموده که فرمود: «10 چیز است که پیش‌از قیامت حتماً به‌وقوع خواهد پیوست: سفیانی، دجال، دخان، دابه، خروج قائم، طلوع خورشید از مغرب، نزول عیسی، خسوف در مشرق، خسوف در جزیرة‌العرب و آتشی که از مرکز عدن شعله می‎کشد و مردم را به‌سوی بیابان محشر هدایت می‎کند».
و امام محمدباقر(ع) فرموده است: «در کوفه، پرچم‌های سیاهی که از خراسان بیرون آمده است، فرود می‎آید و وقتی مهدی(عج) ظاهر شد برای بیعت گرفتن به‌سوی آن می‎فرستد».(بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 25، ص 209، غیبت شیخ طوسی، 267)
captcha