نهم ربیعالاول، نهتنها نخستین روز امامت ولی عصر(عج) است، بلکه آغاز دورهای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز بهشمار میآید. هشتم ربیعالاول سال ۲۶۰ هجری قمری، امام حسن عسکری(ع) پس از اینکه نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسیدند. این حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر اینکه مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بودند، شب پیش از شهادتشان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامههای بسیاری به شهرهای شیعهنشین فرستادند.
خبر شهادت امام حسن عسکری(ع) در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام ایشان عزاداری کردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام(ع)، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود. براساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان(عج) با کنار زدن عمویش جعفر که قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواندند.
خبرنگار ایکنا از قم در گفتوگو با حجتالاسلام والمسلمین علیرضا ایمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب بهمناسبت نهم ماه ربیعالاول آغاز امامت امام زمان(عج) به تبیین امامت این امام بهعنوان آغازگر بشارتهای انبیا پرداخت. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم:
آغاز امامت امام زمان(عج) از سال ۲۶۰ هجری قمری بوده است، زیرا روز قبل از آن یعنی هشتم ماه ربیعالاول همان سال پدر بزرگوار ایشان، امام حسن عسکری(ع) شهید شدند. امامت امام زمان(عج) عملاً از روز بعد آن یعنی نهم ربیعالاول سال ۲۶۰ هجری قمری آغاز شد و این امر نشاندهنده تحقق وعده الهی است که هیچگاه زمین را از حجت خالی نمیگذارد.
۱۲۴ هزار پیامبر برای هدایت بشر توسط خداوند انتخاب شدند، زمانی که پیامبر آخرالزمان حضرت محمد(ص) به پیامبری مبعوث شدند، فرمودند: «مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِكُمْ وَلَكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا؛ من آخرین پیامبرم یعنی بعد از من دیگر پیامبری نخواهد آمد.»(سوره احزاب/ آیه 40)؛ بنابراین بلافاصله پیامبر اکرم(ص) از جانب خداوند موظف شدند امیرالمؤمنین علی(ع) را بهعنوان جانشین خود تعیین کنند. کفار و مشرکانی که آرزو داشتند بعد از فوت پیامبر(ص) دین اسلام از بین برود، با تعیین جانشینی امیرالمؤمنین(ع) مأیوس شدند. همچنین در قرآن آمده است: «الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ؛ امروز کافران از این که به دین شما دستبرد زنند و اختلالی رسانند طمع بریدند، پس شما از آنها بیمناک نشده و از من بترسید.»(سوره مائده/ آیه 3)
سلسله امامت شامل ۱۲ نفر میشود که نفر نخست امیرالمؤمنین(ع) و دوازدهمین نفر نیز مهدی صاحبالزمان(عج) فرزند امام حسن عسکری(ع) است. لقب امام زمان(عج) خاتمالاوصیاست یعنی پایانبخش سلسله جلیله اوصیای پیامبر که 12 نفرند، است.
در جای دیگر از امام زمان(عج) به بقیهالله فیالارضین یعنی باقیمانده سلسله ائمه اطهار(ع) تعبیر شده یعنی از میان پیامبران و ائمه اطهار(ع) همه امیدها به آخرین امام یعنی امام دوازدهم است که بعد از ایشان امام معصومی نخواهد آمد بلکه وقتی امام زمان(عج) از پرده غیبت به درآید و ظهور کند، پدران بزرگوارش رجعت میکنند و به این دنیا بازمیگردند و سالیان سال امامت خواهند کرد.
بنابراین ظهور منجی عالم بشریت امام زمان(عج) به معنای تحقق بخشیدن به همه بشارتهای انبیا و پیامبران گذشته است، زیرا بشارت دادهاند که بعد از ما پیامبر آخرالزمانی بهعنوان خاتمالانبیا ظهور میکند و در سلسله اوصیای پیامبر نیز امام زمان(عج) قرار دارد که او خاتم آل اوصیاست، بنابراین ظهور امام زمان(عج) به معنای تحقق بشارتهای همه انبیای پیشین است که به ظهور امام زمان(عج) و فراگیر شدن عدل و داد الهی بشارت دادهاند.
ما در دوران غیبت به سر میبریم و موظفیم منتظر ظهور باشیم. امروزه افراد بسیاری مدعی انتظار برای ظهور امام زمان(عج) هستند، اما ادعای آن آسان و تحقق آن سخت است. انتظار واقعی را مادر شهیدی میکشد که در دوران دفاع مقدس جنازه پسرش را نیاوردهاند و مفقودالاثر شده، اما همچنان منتظر پسرش است.
انتظار واقعی را میزبانی میکشد که منتظر میهمانی عزیز است و خانه را مرتب کرده است. حال انسان چگونه میتواند مدعی انتظار امام زمان(عج) باشد در حالی که دلش سرشار از بخل، طمع، کینه، حرص، غیبت و دروغ و چشمچرانی و وابستگی به دنیاست.
پیامبر اکرم(ص) در روزهای پایانی عمر خود به منبر رفت و با صدای بلند فرمود: «ای مردم من از میان شما میروم، اما دو امانت گرانبها را در میان شما به جای میگذارم که این دو هرگز از یکدیگر جدا نمیشوند و شامل قرآن بهعنوان ثقل اکبر و همچنین عترت که همان اهل بیت(ع) من هستند، میشود که ثقل کبیرند و ثقل اکبر و ثقل کبیر هرگز از یکدیگر جدا نمیشوند، تا روز قیامت که در کنار حوض کوثر به دیدار من میآیند.»
اگر ما به امام زمان(عج) شریکالقرآن میگوییم زیرا قرآن، کتاب صامت الهی است و اهل بیت(ع) نیز قرآن ناطق هستند و اینها مکمل یکدیگر هستند و اگر کسی به سراغ قرآن رفت اما اهل بیت(ع) را رها کرد، مانند اعضای مکتب داعش و وهابیت میشود. بندگانی که به اهل بیت(ع) اعتنایی ندارند و تنها به ظاهر قرآن چسبیدهاند و باعث بروز جریانات انحرافی میشود که متأسفانه در فرقههای اسلامی وجود دارد.
آغاز امامت امام زمان(عج) در روز هشتم ماه ربیعالاول سال ۲۶۰ هجری قمری تا امروز که بیش از 1100 سال از آن میگذرد، امیدی برای مستضعفان جهان است.
در تقویم جمهوری اسلامی روز نیمه شعبان را با عنوان روز جهانی مستضعفان نامگذاری کردهاند که این برگرفته از قرآن کریم است که در آن خدای متعال نوید میدهد که ما در آینده مستضعفان جهان را بر مستکبران سلطه میدهیم و مسلط میکنیم و فرعون و هامان را خوار میکنیم که فرعون و هامان دو نماد از کفر و نفاق هستند و امت اسلام نیز گرفتار آنها بودند و منظور از مستضعفان نیز شیعیان و منتظران واقعی ظهور امام زمان(عج) هستند.
«وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ؛ و ما اراده داشتیم که بر آن طایفه ضعیف و ذلیل کرده شده در آن سرزمین منت گذارده و آنها را پیشوایان (خلق) قرار دهیم و وارث (ملک و جاه فرعونیان) گردانیم.» (سوره قصص/ آیه 5)، این آیات آغازین سوره قصص است و اشاره به پیروزی مستضعفان بر مستکبران با امر و اراده الهی هنگام ظهور امام زمان(عج) دارد و به این جهت ما روز ولادت امام زمان(عج) را روز جهانی مستضعفان مینامیم.
گفتوگو از الهام حلاجیان
انتهای پیام