نشست تخصصی سند دانشگاه اسلامی برگزار شد
کد خبر: 4220409
تاریخ انتشار : ۱۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۷:۱۶

نشست تخصصی سند دانشگاه اسلامی برگزار شد

به همت جهاددانشگاهی واحد استان قم نشست تخصصی کارشناخت سند دانشگاه اسلامی با موضوع اولویت پذیرش بومی دانشجو برگزار شد.

نشست تخصصی سند دانشگاه اسلامی برگزار شدبه گزارش ایکنا از قم به نقل از روابط عمومی جهاددانشگاهی استان قم، نشست تخصصی کارشناخت سند دانشگاه اسلامی با موضوع اولویت پذیرش بومی دانشجو و تقویت ارتباط دانشگاه با خانواده چهارشنبه 16 خرداد به همت جهاد دانشگاهی واحد استان قم در اتاق جلسات شهید سلیمانی جهاد دانشگاهی واحد استان قم برگزار شد.

سبحان‌الله خطی استادیار گروه معارف ضمن عرض تسلیت شهادت رئیس جمهور مردمی و همراهان ایشان در باب ارزش علم و توصیه اسلام به علم اندوزی، اظهار کرد: اولین سوره‌ای که بر پیامبر اسلام(ص)  نازل شد، او را به خواندن دعوت کرد، خداوند در اولین سوره قرآن خودش را مربی و معلم معرفی می‌کند و حتی در قرآن به قلم سوگند یاد می‌شود.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: طبق روایات وارد شده بعد از مرگ انسان پرونده‌ اعمال آن بسته می‌شود به جز سه مورد که یکی از آن‌ها قلم نافع است، شهید مطهری از بین ما رفته است اما آنچه او را در یادها زنده نگه داشته همین آثاریست که به یادگار مانده است.

وی با بیان روایاتی از اهل بیت(ع) در باب ارزش علم تأکید کرد: طبق حدیثی از پیامبر اکرم(ص) سه صدا به طور استثنایی به گوش خدا می‌رسد، «ثَلاثُ تَخرُقُ الْحُجُبَ وَ تَنْتَهِی إلَی مَا بَینَ یدَی اللَّهِ: صَرِیرُ أَقْلامِ الْعُلَمَاءِ وَ وَطْی أَقْدامِ الُمجَاهِدینَ وَ صَوْتُ مَغازِلِ الُمحْصَناتِ» اول صدای قلم دانشمند دوم صدای سم اسب رزمنده در میدان نبرد و سوم صدای چرخ ریسندگی زنان و مردانی که در حال تامین معیشت خانواده هستند.

خطی عنوان کرد: در ارزش علم همین بس که حدود چهارصد مرتبه در قرآن خداوند انسان را به علم و تفکر دعوت نموده است، به قول هانری کربن اندیشمند فرانسوی، اگر دین حضرت محمد(ص) یک دین خرافی بود هیچ وقت مردم جهان را دعوت به علم نمی‌کرد.

این استاد دانشگاه با بیان این سوال که علم بهتر است یا ثروت گفت: علم پاسدار اندیشه‌های انسان است، بر خلاف ثروت که انسان باید آن را حفظ کند تا دزدیده نشود، علم میوه درخت جاودانی است و همانطور که در روایات می‌خوانیم مداد علما افضل من دما شهدا.

استادیار گروه معارف در خصوص پذیرش دانشجویان بومی اظهار کرد: پذیرش بومی دانشجویان در صورتی نزدیک به عدالت است که تمام امکانات دانشگاهی در تمام دانشگاه‌ها یکسان باشد، ولی از آن جایی که سطح علمی دانشگاه‌ها در پایتخت بیشتر است پس بومی سازی دانشجویان عادلانه نیست، برای مثال آیا امکانات دانشگاه تهران با دانشگاه قم و دانشگاه زابل یکسان است؟

وی افزود: پذیرش بومی دانشجویان موجب کاهش سطح علمی دانشگاه‌ها می‌شود، زیرا هرکس براساس توانمندی خودش باید وارد دانشگاه شود نه صرفاً به دلیل بومی بودن، ورود دانشجو باید علم محور باشد، علاوه بر این رشد شغلی و امکانات گسترده در شهرهای بزرگ وجود دارد.

خطی با بیان این که باید طبق نیاز جامعه دانشجو پذیرش شود، گفت: دانشجو به سبب مستقل شدن، نیاز کمتری به حضور خانواده در دانشگاه دارد، البته حضور خانواده در دانشگاه می‌تواند موجب همدلی و پشتیبانی فکری برای مسئولین دانشگاه شود.

در ادامه نشست حجت‌الاسلام والمسلمین عطایی استاد سطوح عالی حوزه و دانشگاه با بیان روایات «العلم سلطان» افزود: ما قبل از هر چیز باید معانی اصلی کلمات را دریابیم، مقصود ما از علم و خانواده چیست؟ حقیقت خانواده و معنا و مفهوم خانواده چیست؟

عطایی در ادامه گفت: این علم است که ثروت و قدرت می‌آورد و خانواده بزرگترین و ریشه‌ای‌ترین و موثرترین‌ترین جایگاه اجتماعی و تربیتی جامعه است، دانشگاه باید دانشجو و عالم پرورش دهد، دانشجو نباید ضبط صوت باشد.

این استاد حوزه و دانشگاه ضمن بیان ثمرات مثبت اولویت دادن به پذیرش بومی دانشجویان و تقویت ارتباط دانشگاه با خانواده اظهار کرد: در پذیرش بومی دانشجو از خانواده خودش جدا  نمی‌شود و دانشجو رابط بین خانه که اولین دانشگاه است و دانشگاه که دومین خانه است می‌شود، تقویت ارتباط دانشگاه با خانواده موجب پیوند شخصیت خانواده با علم و دانش می‌شود و ما باید بکوشیم تا هرچه بیشتر علم را به خانه و خانواده نزدیکتر کنیم.

وی در ادامه به بیان یک حدیث قدسی پرداخت و گفت: «إِنِّی وَضَعْتُ أربعةً فِی أربعةِ مَواضِعَ وَ النَّاسُ یَطْلُبُونَهَا فِی غَیْرِهَا فَلَا یَجِدُوهَا أبَداً، إنّی وَضَعْتُ الْعِلْمَ فِی الْجُوعِ وَ الغُربَةِ وَ النَّاسُ یَطْلُبُونَهُ فِی الشِّبَعِ وَ الوَطَن، فَلَم یَجِدُوهُ أبَداً، و إنّی وَضَعتُ العِزَّةَ فِی خِدمَتِی وَ النَّاسُ یَطلُبُونَهَا فِی خِدمَةِ السَّلاطِینِ، فَلَم یَجِدُوهَا أبَداً، و إنّی وَضَعتُ الغِنَی فِی القَنَاعَةِ وَ النَّاسُ یَطلُبُونَهُ بِالأموَالِ فَلَم یَجِدُوهُ أبَداً، و إنّی وَضَعتُ الرَّاحَةَ فِی الجَنَّةِ وَ النَّاسُ یَطلُبُونَهُ  فِی الدُّنیَا فَلَم یَجِدُوهَا أبَداً؛ من علم را در دو چیز قرار دادم گرسنگی و غربت. و مردم آن را در سیری شکم و در وطن دنبال آن می گردند و هرگز به آن نمی رسند.»

وی افزود: علم سطوح مختلفی دارد اما چرا ما باید به دنبال علم در غربت باشیم؟ چون علم را در سطوحی نمی‌توان در وطن یافت، درجه ای از علم در غیر از غربت یافت نمی‌شود چون در شهر یا کشور خودمان آن علم وجود ندارد. ما اگر بتوانیم عدالت علمی را رعایت کنیم می‌توانیم به پذیرش بومی دانشجو اولویت بدهیم و موجب پیوند دانشگاه با خانواده شویم.

انتهای پیام
captcha