«روخوانی» آغاز مناسبی برای انس آحاد مردم با قرآن نیست

سلام عليكم
اتفاقاً سن مناسب یادگیری خواندن همان سنين طفوليت است تا کودک همزمان با آموزش فارسي خواندن را بياموزند.
اولاً در مکتب خانه ها هم آموزش روخوانی و فارسی همزمان بوده است. و در ثاني هر تغییری باید بر پژوهش استوار باشد. نظر رهبر شهيد هم همين است. ايشان در ۲۷ دی‌ماه ۱۳۷۹ به سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی فرمودند: «باید تعلیم قرآن را در سه مقطع پیگیری کنیم، مقطع روخوانی، مقطع روان‌خوانی و مقطع مفاهیم قرآن؛ در مقطع روخوانی قرآن برای اینکه کودک و نوجوان قرآن را یاد بگیرد، هیچ ضرورتی وجود ندارد که شما داستان‌های قرآنی را بیان کنید. این داستان‌ها را بگذاریم برای کتاب‌های تاریخ و دینی تا دانش‌آموز در فراگیری قرآن متمرکز شود.»
نکته مهم اينجاست كه در حوزه آموزش همگاني بايد بگوييم روخواني چه آيه اي؟ (چه آيه اي مناسب نياز و توان و ذائقه فرد است) نه روخواني يا حفظ كل قرآن
مراقب باشيم كتاب هاي درسي به روزگار فعاليت هاي قرآني در حوزه پرورشي گرفتار نشود.

از بودجه هاي چند صد ميليادي آموزش عمومي قرآن چقدر خرج آموزش روخواني معلمان و مدارس كرده ايد كه امروز از اين حرف ها مي زنيد.
خواندن كليد ورود به قرآن است.
معلم را ناتوان باقي گذاشتيد و امروز زير آب روخواني را مي زنيد.
لطفا در زمين دشمن بازي نكنيد.

چه اشکال دارد دانش آموزان از همان پایه اول ابتدایی روخوانی کلمات مشترک فارسی و قرآن و عربی را بیاموزند:

مانند سلام، آدم، نور، کتاب و ...

حذف روخوانی نه منطقی است و نه حکیمانه
بلکه روخوانی باید معنادار باشد.

روخوانی کلمه ها ، ترکیب ها و جملات و آیات و سوره های معنادار، کاربردی و تربیتی

بیان این حرف ها هم بدون شواهد علمی تالی فاسد دارد.

البته که باید در حوزه آموزش عمومی قرآن قائل به تخصص باشیم و آن را دست کم نگیریم.