کد خبر: ۴۳۰۲۲۲۲

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۴۰۴ - ۰۸:۲۱

اخلاق مهدوی/ ۵

زمینه‌سازی اخلاقی منتظران برای ظهور حضرت ولی ‌عصر(عج)

منتظر واقعی، کسی است که با تهذیب نفس و پایبندی به فضائل اخلاقی، شخصیت خود را چنان می‌سازد که نه تنها شایستگی درک حضور امام را بیابد، بلکه در شمار زمینه‌سازان ظهور نیز قرار گیرد و این انتظار، یک دانشگاه بزرگ معنوی است که منتظران در آن، درس «شدن» و «گردیدن» می‌آموزند تا شایسته حضور استاد اعظم عالم شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی راغبی، عضو هیئت علمی دانشگاه قم در پنجمین بخش از یادداشتی که در اختیار ایکنای قم قرار داده است، نوشت: «انتظار فرج در فرهنگ دینی ما، یک مسیر تربیتی کامل و پویاست که انسان را برای زندگی در جامعه‌ای الهی و عدل‌محور آماده می‌کند. منتظر واقعی، کسی است که با تهذیب نفس و پایبندی به فضائل اخلاقی، شخصیت خود را چنان می‌سازد که نه تنها شایستگی درک حضور امام را بیابد، بلکه در شمار زمینه‌سازان ظهور نیز قرار گیرد. این انتظار، یک دانشگاه بزرگ معنوی است که منتظران در آن، درس «شدن» و «گردیدن» می‌آموزند تا شایسته حضور استاد اعظم عالم شوند.

در روایتی نورانی، بخشی از ویژگی‌های اخلاقی منتظران واقعی به‌روشنی بیان شده است: «وَ أَقْصِرُوا اَلْأَمَلَ، وَ کُونُوا فِی اِنْتِظَارِ اَلْفَرَجِ وَ ظُهُورِ قَائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَ اُرْجُوا ثَوَابَ اَلْآخِرَةِ، وَ تَزَوَّدُوا بِالْأَعْمَالِ اَلصَّالِحَةِ لِسَفَرِ اَلْآخِرَةِ، وَ عَلَیْکُمْ بِالْوَقَارِ وَ اَلسَّکِینَةِ وَ اَلْخُضُوعِ وَ اَلْخُشُوعِ وَ اَلاِسْتِکَانَةِ وَ اَلاِنْکِسَارِ وَ اَلْمَذَلَّةِ، وَ کَمَا یَخَافُ اَلْعَبْدُ مِنْ سَیِّدِهِ خَافُوا مِنْ عَذَابِ رَبِّکُمْ، وَ اُرْجُوا رَحْمَتَهُ؛ امید‌های دنیایی را کوتاه کنید، در انتظار فرج و ظهور قائم آل محمد(ص) باشید، به پاداش آخرت امیدوار بمانید و برای سفر آخرت با اعمال صالح توشه بردارید. بر شما باد وقار، آرامش، فروتنی، خشوع، شکسته‌نفسی و حالت بندگی؛ آن‌گونه که بنده‌ای از مولای خود می‌ترسد، از عذاب پروردگارتان بترسید و به رحمت او امیدوار باشید.»

بیشتر بخوانید:

تربیت اجتماعی در پرتو‌ فرهنگ مهدوی

صبر و مقاومت؛ مهم‌ترین شاخصه فرهنگ انتظار

عدالت‌طلبی؛ فصل مشترک فرهنگ انتظار و اربعین حسینی

عدالت‌گستری؛ وعده قطعی قیام حضرت مهدی(عج)

این روایت یادآور می‌شود که انتظار، تنها در دعا و آرزو معنا پیدا نمی‌کند، منتظر واقعی کسی است که وقار و آرامش در رفتار، فروتنی در روابط اجتماعی، خضوع در برابر حقیقت و عمل صالح در زندگی روزمره‌اش آشکار باشد.

منتظران راستین، زمینه‌سازان ظهورند؛ آنان که در میدان زندگی، با رعایت وقار و اخلاق، با حفظ آرامش در بحران‌ها، با فروتنی در روابط، و با تلاش برای عمل صالح، عملاً فرهنگ انتظار را زنده نگاه می‌دارند، چنین کسانی نه تنها در آرزوی ظهور، بلکه در ساختن مقدمات آن سهیم‌اند.

بنابراین زمینه‌سازی برای ظهور، از دل سبک زندگی اخلاق‌مدار منتظران آغاز می‌شود و تنها شعار و خیال‌پردازی نیست، هر گامی که در مسیر اخلاق و تهذیب نفس برداشته می‌شود، در حقیقت گامی است به‌سوی فردای ظهور. انتظار حقیقی، تمرین زندگی با امام است، زندگی‌ای که در آن اخلاق، عبادت و خدمت به خلق همگی رنگ مهدوی پیدا می‌کند.