کد خبر: ۴۰۷۶۹۷۸

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۴۰

احیای قرآنی شب عاشورا در امامزاده جمال غریب قم برگزار شد + عکس

احیای قرآنی شب عاشورا در امامزاده جمال غریب قم نیز با حضور شیفتگان قرآن و عترت (ع) در ساعات انتهایی شامگاه 16 مردادماه برگزار شد.

به گزارش ایکنا از قم، در شب عاشورا هم نوا با حضرت ابا عبد الله الحسین(ع) مراسم احیای قرآنی در اماکن مقدسه قم از جمله حرم مطهر حضرت معصومه(س) و مسجد مقدس جمکران برگزار شد.

این مراسم معنوی از سوی اداره اوقاف و امور خیریه ناحیه یک قم در آستان مقدس امامزاده جمال غریب قم نیز با حضور شیفتگان قرآن و عترت (ع) در ساعات انتهایی شامگاه 16 مردادماه  برگزار شد.

امام زاده جمال غریب قم از نوادگان امام موسی کاظم(ع) است که مرقد مطهر ایشان در نزدیکی جمکران و مجاورت قبرستان بقیع است.

در این محفل معنوی ابتدا آیات سوره مبارکه یاسین توسط قاریان ممتاز استان تلاوت شد، سپس سیره قرآنی امام حسین(ع) و روضه‌های قرآنی آن حضرت (از قبیل قران خواندن سر مبارک امام حسین(ع) بر سر نیزه) توسط اساتید و علمای حاضر در جلسه بیان شد.

تعدادی از نوجوانان نیز به فراز خوانی آیات مرتبط با نهضت حسینی پرداختند، یکی از نکات قابل توجه در این جلسه حضور پر شور نوجوانان قرآنی و خانواده‌های ایشان بود که نوید بخش گسترش فرهنگ پیوند ناگسستنی قرآن و عترت(ع) در جامعه است.

احیای قرآنی شب عاشورا در بین شیعیان کشورهای مصر و پاکستان از سابقه طولانی برخوردار است و از سال ۱۳۸۵ نیز این سنت در استان قم و سپس در نقاط مختلف کشور فرهنگ‌سازی و اجرا شده است.

یادآور می‌شود، فقها درباره فضیلت و استحباب احیای ‌شب عاشورا به روایاتی از پیشوایان معصوم(ع) تمسک کرده‌‌اند؛ از جمله اینکه پیامبر(ص) فرمودند: «مَنْ أحْیَا لَیْلَة عَاشُورا فَکأَنَّمَا عَبَدَاللهَ عِبَادَةَ جَمیعِ المْلائِکَةِ وَاَجرُ العامِلِ فِیهَا کَأجرِ سَبْعینَ سَنة؛ کسی ‌که شب عاشورا را احیا بدارد، مثل آن است که عبادت تمامی فرشتگان را انجام داده است و پاداش شب‌زنده‌داری در این شب مثل پاداش هفتاد سال عبادت است». (مستدرک الوسائل، ج10، ص293؛ مصباح المتهجد، شیخ طوسی، ص771)

در روایت آمده است کسی که در شب عاشورا بیدار بماند و شب‌زنده‌داری کرده و زیارت امام حسین(ع) را تا صبح بخواند، خداوند او را در قیامت، درحالی‌که آمیخته به خون امام حسین(ع) است، در زمره شهدا‌ محشور می‌کند. (اقبال الاعمال، ج3، ص 45)