کد خبر: ۴۰۵۶۸۱۷

تاریخ: ۲۴ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۸

حجت‌الاسلام تراشیون:

تأثیر تربیتی گفت‌وگوی غیرمستقیم بر شخصیت‌سازی فرزندان

یک کارشناس امور تربیتی بیان سیره و سبک زندگی اولیای الهی و اهل بیت(ع) در قالب داستان را از مهمترین پایه‌های تربیتی انگیزه‌بخش در نهان کودکان دانست و گفت: نیاز است تا در محیط خانه در مورد نماز صحبت و خاطره‌گویی کنیم؛ گفت‌وگوی غیر مستقیم تأثیر تربیتی بسزایی دارد و در عمق ضمیر ناخودآگاه انسان اثرات پایداری را ایجاد می‌کند.

به گزارش ایکنا از قم، حجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا تراشیون، کارشناس امور تربیتی، 23 اردیبهشت در سخنرانی شب گذشته شبستان امام خمینی(ره) حرم مطهر فاطمه معصومه(س) به راهکارهای تقویت بنیه‌های عبادی فرزندان اشاره و اظهار کرد: آموزش نماز جزء راهبردهای خانواده اسلامی و از آموزه‌های الزامی والدین نسبت به فرزندان است.

وی در ادامه با استناد به روایتی از اهل بیت(ع) به اصل تدریج در آموزش نماز اشاره کرد و یادآور شد: وقتی فرزندان به سن سه سالگی رسیدند، اولین سخن ایشان را به عبودیت الهی آراسته کنیم؛ براساس روایات اسلامی نخستین کلمه‌ای که بهتر است فرزندان بر زبان جاری کنند، کلمه لا اله الا الله است تا شیطان در سایه‌سار آن بر زبان ایشان نفوذی نداشته باشد.

تراشیون به نگاه مادی‌گرایانه حوزه‌های تربیتی عصر کنونی، اشاره کرد و افزود: متأسفانه از همان ابتدا، کودکان را مبتنی بر نگاه مادی و اذکار دنیاگرایانه بار می‌آوریم، در حالی‌ که باید نگاه ما تغییر کند.

وی با بیان اینکه شنیدن و تلاوت قرآن توسط مادر در دوران بارداری، بر روی بچه اثرات بسیار ارزشمندی دارد، اظهار کرد: رحم مادر نخستین محیط تربیتی فرزندان است؛ حتی براساس یافته‌های علمی فرزندان از همان هفت هفتگی در داخل رحم دریافت‌های بیرونی را حس کرده و بعد از گذشت شش ماه متوجه صداهای پیرامونی بیرون از رحم می‌شوند.

این کارشناس امور تربیتی، رحم را محیطی مهم در تربیت فرزندان توصیف کرد و با اشاره به اینکه بداخلاقی و ناسازگاری کودکان بیشتر، متأثر در غفلت از تربیت رحمی است، اظهار کرد: در روایتی از اهل بیت(ع) آمده، نیاز است تا کودکان در سه سال و هفت ماه و 20 روزگی، که خود این ارقام از رموزی خاص برخوردارند، هفت بار جمله محمد رسول‌الله را بر زبان جاری کرده، ارتباط با نبوت را برقرار کنند.

وی افزود: در تربیت معنوی نیاز است تا در چهار سالگی فرزندان را به ذکر صلوات آراسته، در پنج سالگی شکل رکوع و سجده و در شش سالگی اذکار رکوع و سجده را به کودکان آموزش داده، زمانی که به هفت سالگی رسیدند ایشان را ترغیب کنیم تا به هر میزان از وضو را فرا گرفته و هر مقدار از نماز را که می‌داند بخواند. در این میان نباید به کودکان فشار آورد؛ باید اجازه داد هر اندازه که کودک فرا گرفته را اجرا کند.

تراشیون با بیان اینکه براساس دیدگاه کارشناسان تربیتی دختران از همان هفت سالگی قابلیت فراگیری کامل نماز داشته، پسران از ۹ سالگی آمادگی این مهم را دارند، اظهار کرد: براساس روایات اسلامی فرزندان عامل بهشتی شدن پدران و مادران هستند.

وی اهتمام به تدریج را اصل در نماز و مهمترین قاعده آموزش آن به کودکان توصیف کرد و با تأکید بر اینکه جنس تربیت، جنس بافت و درهم‌تنیدگی آموزه‌های اخلاقی و تربیتی است، یادآور شد: لازم است تا فرزندان را به خواندن نماز ترغیب و انگیزه ادای نماز را در ایشان تقویت کنیم.

سخنران این مراسم گام سوم تربیتی را کیفیت‌سازی نماز به‌عنوان اقیانوس بی‌انتهای تربیت معنوی توصیف کرد و یادآور شد: برای انگیزه‌بخشی و تقویت اهتمام به نماز در کودکان، باید به روش‌های مختلفی که ناظر به شرایط، اقتضائات و روحیات کودکان ذکر شده، توجه داشته باشیم.

وی الگودهی به فرزندان را از مهمترین روش‌های انگیزه‌بخشی دانست و با بیان اینکه پدران و مادران نمازهای خود را باید در منظر فرزندان بخوانند، بیان کرد: دیدن نماز خواندن پدر و مادر، تأثیر بسزایی بر انگیزه‌بخشی فرزندان دارد؛ چراکه ۶۷ درصد یادگیری انسان‌ها از منظر چشم دنبال می‌شود و تا بچه‌ها پدر و مادر را نبینند که نماز می‌خوانند، اهتمام چندانی به نماز نخواهند داشت.

تراشیون با اشاره به اهمیت بهره‌گیری از ظرفیت هم‌سالان نمازخوان، اظهار کرد: هم‌سالان فرزندان، نقش معلمی در شخصیت‌سازی فرزندان دارند؛ نیاز است تا فرزندان خود را بیش از پیش وارد محیط مسجد و اماکن متبرکه کرده، آنها را در معرض همسالان قرار دهیم.

وی ضمن انتقاد از سیستم‌های آموزشی کشور با بیان اینکه با نمازخانه ساختن و یا حضور امام جماعت برای ادای نماز نمی‌توان حق نماز را در عرصه تربیت ادا کرد، تصریح کرد: ترغیب گروه‌های هم سال به بحث نماز را باید جدی بگیریم. پدر و مادری که به تربیت نسل فرزندان خود اهمیت می‌دهند، باید به جایگاه‌های گروه‌های هم سال توجه ویژه‌ای داشته باشند.

این کارشناس امور تربیتی بیان سیره و سبک زندگی اولیای الهی و اهل بیت(ع) در قالب داستان را از مهمترین پایه‌های تربیتی انگیزه‌بخش در نهان کودکان دانست و بیان کرد: نیاز است تا در محیط خانه در مورد نماز صحبت و خاطره‌گویی کنیم؛ گفت‌وگوی غیر مستقیم تأثیر تربیتی بسزایی دارد و در عمق ضمیر ناخودآگاه انسان اثرات پایداری را ایجاد می‌کند.

وی با اشاره به اینکه آماده‌سازی محیط خانه برای نماز و عطرآگین کردن خانه در اوقات نماز، زمینه تربیت را در فرزندان تقویت می‌کند، اظهار کرد: مهربان‌تر شدن پدر و مادر در هنگام نماز، قبل از نماز و حین نماز، انگیزه فرزندان را در ادای نماز افزایش می‌دهد.

تراشیون حضور فرزندان در اماکن مذهبی از جمله حرم اهل بیت(ع)، مساجد، بقاع متبرکه و امازادگان را در ارتقا و تقویت انگیزه‌های معنوی بسیار مؤثر برشمرد و یادآور شد: تربیت، مرد میدان می‌خواهد و صرفا با نصیحت، حرف، ناله و نفرین و یا دعایی که لازم است، نمی‌توان به دستاورد تربیتی خاصی دست یافت.

وی با تأکید بر اینکه بیش از هزار روایت تربیتی نسبت به فرزندان داریم، گفت: در عرصه تربیت باید سرمایه‌گذاری بایسته‌ای برای زمانی که انسان به تفکر انتزاعی رسیده، وارد دوران بلوغ شده و دنبال چرایی‌هاست، داشته باشیم و بنیان‌های تربیتی او را تقویت کنیم.

تراشیون در بخش پایانی سخنان خود، فقدان مراکز متمرکز بر ارتقای عقاید فرزندان را از خلأهای امروز جامعه دینی دانست و یادآور شد: متأسفانه آن‌گونه که باید نسبت بر روی بُعد اعتقادی فرزندانمان کار نکرده‌ایم؛ برای انگیزه‌بخشی، استمرار و تقویت بنیه‌های عبادی، باید سطحی از مفاهیم نماز را به فرزندان فرا دهیم.