کد خبر: ۳۹۶۸۳۷۶

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۲:۵۰

در آستانه نخستین شب از شب‌های قدر؛

اعمال شب نوزدهم ماه مبارک رمضان

دهه دوم ماه مبارک رمضان نیز رو به پایان است و در آستانه ورود به نخستین شب از شب‌های قدر هستیم که در کتاب شریف مفاتیح‌الجنان اعمال شب نوزدهم ماه مبارک رمضان آمده است و باید در این شب با شب زنده‌داری خواستار رحمت و مغفرت خداوند شویم.

به گزارش ایکنا از قم، شب‌های قدر، فرصتی است تا انسان به خود آید، قفس تن را بگشاید و روح را در عالمی غیر از عالم حقیر و محدود ماده، در فضایی معطر و نورانی به پرواز درآورد.

امشب آمده‌ام با شب زنده‌داری در شب‌های قدر، رحمت تو را بخرم، اما رحمت تو عظیم‌تر از گناهان من است و ناامیدی از درگاهت بدترین گناه، یا رب ببخش بر من «الهی العفو، الهی العفو...»

دهه دوم ماه مبارک رمضان نیز رو به پایان است و در آستانه ورود به نخستین شب از شب‌های قدر هستیم و در کتاب شریف مفاتیح‌الجنان درباره اعمال شب نوزدهم ماه مبارک رمضان آمده است: این شب باعظمت آغاز شب‌های قدر است و شب قدر آن شبی است که در طول سال، شبی به‌ خوبی و فضلیت آن یافت نمی‌شود و عمل در این شب از عمل در طول هزار ماه بهتر است و تقدیر امور سال در این شب صورت می‌گیرد و فرشتگان و روح که اعظم فرشتگان الهی است، در این شب به‌اذن پروردگار به زمین فرود می‌آیند و به محضر امام زمان(عج) می‌رسند و آنچه را که برای هر فرد مقدر شده بر آن حضرت عرضه می‌دارند.

اوّل: غسل کردن که علامه مجلسی فرموده: بهتر است غسل این شب‌ها در هنگام غروب آفتاب انجام گیرد که نماز شام را با غسل بخواند.

دوم: دو رکعت نماز که در هر رکعت پس از سوره «حمد»، هفت مرتبه «توحید» خوانده و پس از فراغت از نماز «هفتاد مرتبه» بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ وَأَتُوبُ إِلَیْهِ»

سوم: قرآن مجید را باز کند و در برابر خود گرفته و بگوید: «اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِكِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَمَا فِیهِ وَفِیهِ اسْمُكَ الْأَكْبَرُ وَأَسْماؤُكَ الْحُسْنىٰ وَمَا یُخافُ وَیُرْجىٰ أَنْ تَجْعَلَنِى مِنْ عُتَقائِكَ مِنَ النّارِ؛ خدایا از تو درخواست می‌کنم به حق کتاب نازل‌ شده‌ات و آنچه در آن است و در آن است نام بزرگترت و نام‌های نیکوترت و آنچه بیم‌انگیز است و امیدبخش، این که مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهی»؛ سپس هر حاجت که دارد بخواهد.

چهارم: قرآن مجید را روی سر بگذارد و بگوید: «اللّٰهُمَّ بِحَقِّ هٰذَا الْقُرْآنِ وَبِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَبِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِیهِ وَبِحَقِّكَ عَلَیْهِمْ فَلَا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ؛ خدایا به حق این قرآن و به حق کسی که آن را بر او فرستادی و به حق هر مؤمنی که او را در قرآن ستودی و به حق خود بر آنان، پس احدی شناساتر از تو به حق تو نیست.»

سپس 10 مرتبه بگو: «بِکَ یَا اللّٰهُ» و 10 مرتبه «بِمُحَمَّدٍ» و 10 مرتبه «بِعَلِیٍّ» و 10 مرتبه «بِفَاطِمَةَ» و 10 مرتبه «بِالْحَسَنِ» و 10 مرتبه «بِالْحُسَیْنِ» و 10 مرتبه «بِعَلِیِّ‌ بْنِ الْحُسَیْنِ» و 10 مرتبه «بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ» و 10 مرتبه «بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ» و 10 مرتبه «بِمُوسَى‌ بْنِ جَعْفَرٍ» و 10 مرتبه «بِعَلِیِّ‌ بْنِ مُوسَى» و 10 مرتبه «بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ» و 10 مرتبه «بِعَلِیِّ‌ بْنِ مُحَمَّدٍ» و 10 مرتبه «بِالْحَسَنِ‌ بْنِ عَلِیٍّ» و 10 مرتبه «بِالْحُجَّةِ»: به ذاتت ای خدا، به حق محمد، به حق على، به حق فاطمه، به حق حسن، به حق حسین، به حق على‌ بن الحسین، به حق محمد بن على، به حق جعفر بن محمد، به حق موسى‌ بن جعفر، به حق على‌ بن موسى، به حق محمد بن على، به حق على‌ بن محمد، به حق حسن‌ بن على، به حق حجت؛ پس هر حاجتى که دارى از خدا بخواه.

پنجم: قرائت زیارت امام حسین(ع). در روایت آمده است: هنگامی که شب قدر می‌شود، منادی از آسمان هفتم از پشت عرش ندا سر می‌دهد که خدا هر که را به زیارت مزار امام حسین(ع) آمده آمرزید.

ششم: این شب‌ را احیا بدارد که در روایت آمده است: هرکه شب قدر را احیا بدارد، گناهانش آمرزیده می‌شود، هر چند به‌ شماره ستارگان آسمان و سنگینی کوه‌ها و پیمانه دریاها باشد.

هفتم: صد رکعت نماز به‌جا آورد که فضلیت بسیار دارد و بهتر آن است که در هر رکعت پس از سوره «حمد»، 10 مرتبه «توحید»  بخواند.

هشتم: دعای «اللّٰهُمَّ إِنِّى أَمْسَیْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً لَاأَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعاً وَلاضَرّاً وَلاأَصْرِفُ عَنْها سُوءً، أَشْهَدُ بِذٰلِكَ عَلَىٰ نَفْسِى، وَأَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِى، وَقِلَّةِ حِیلَتِى، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ‌مُحَمَّدٍ وَأَنْجِزْ لِى مَا وَعَدْتَنِى وَجَمِیعَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِى هٰذِهِ اللَّیْلَةِ، وَأَتْمِمْ عَلَىَّ مَا آتَیْتَنِى فَإِنِّى عَبْدُكَ الْمِسكِینُ الْمُسْتَكِینُ الضَّعِیفُ الْفَقِیرُ الْمَهِینُ. اللّٰهُمَّ لَاتَجْعَلْنِى ناسِیاً لِذِكْرِكَ فِیما أَوْلَیْتَنِى، وَلاغافِلاً لِإِحْسانِكَ فِیما أَعْطَیْتَنِى، وَلَاآیِساً مِنْ إِجابَتِكَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّى فِى سَرَّاءَ كُنْتُ أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخاءٍ أَوْ عافِیَةٍ أَوْ بَلاءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْماءَ إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعاءِ» بخواند و ترجمه‌اش این است  که خدایا، شام کردم در حالی‌ که برای تو تنها بنده کوچک و خواری هستم که برای خویش سود و زیانی را به‌دست ندارم و نمی‌توانم از خود پیش‌آمد بدی را بازگردانم، به این امر بر خویش گواهی می‌دهم و در پیشگاهت به ناتوانی و کمی چاره‌ام اعتراف می‌کنم، خدایا، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و آنچه را به من و همه مردان و زنان مؤمن، از آمرزش در این شب وعده دادی وفا کن و آنچه را به من عنایت فرموده‌ای کامل ساز که من بنده بیچاره، درمانده، ناتوان، تهیدست و خوار توأم. خدایا، مرا فراموش کننده ذکرت قرار مده، در آنچه سزاوار آنم فرمودی و نه فراموش کننده احسانت، در آنچه عطایم نمودی و نه ناامید از اجابتت، گرچه مدت زمانی طولانی شود، چه در خوشی یا ناخوشی، یا سختی، یا آسانی، یا عافیت، یا بلا، یا تنگدستی، یا در نعمت، همانا تو شنونده دعایی.

کفعمی از امام زین‌العابدین(ع) روایت کرده که حضرت در این شب‌ها، در حال قیام و قعود و رکوع و سجود این دعا را می‌خواند.

علامه مجلسی فرموده: بهترین اعمال در این شب‌ها، درخواست آمرزش و دعا است برای حوایج دنیا و آخرت خود و پدر و مادر و خویشان و برادران و خواهران مؤمن، چه آنان که زنده‌اند و چه آنان که از دنیا رفته‌اند و خواندن اذکار و صلوات بر محمد و آل محمد(ص) به هر اندازه که بتواند.

در بعضی از روایات وارد شده: دعای «جوشن‌کبیر» را در این سه شب بخواند. روایت شده که خدمت رسول خدا(ص) عرض شد: اگر شب قدر را یافتم، از خدا خود چه بخواهم؟ فرمود: عافیت.

نهم: گفتن «صد مرتبه»: أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ رَبِّی وَأَتُوبُ إِلَیْهِ.

دهم: گفتن «صد مرتبه»: اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ؛ خدایا قاتلان امیرالمؤمنین را لعنت کن.

بیایید در شب‌های قدر از خدا فرج امام زمان‌مان(عج) را بخواهیم تا او بیاید و تسکین آلام و دردهای بشری شود و جهان را پر از عدالت و مهربانی کند.